Tropiciele Historii

Pełna wersja: Henryk Glass "Chudy Wilk" - Harcmistrz
Aktualnie przeglądasz uproszczoną wersję forum. Kliknij tutaj, by zobaczyć wersję z pełnym formatowaniem.
Jeden z Najmądrzejszych i Najodważniejszych Polskich Bohaterów... Śp.Henryk Glass "Chudy Wilk" - Harcmistrz, oficer wywiadu i grupy dywersyjnej, uczestnik PW, Kapitan AK, żołnierz NSZ. Pomysłodawca "fizycznej likwidacji UB-eckiej agentury".

Glass urodził się w 1896 roku w Dąbrowie Górniczej w głęboko patriotycznej rodzinie, co widać było w całym jego późniejszym życiu. Już w piątej klasie gimnazjum stanął na czele Korporacji Uczniowskiej – tajnej, polskiej organizacji zajmującej się samokształceniem. To właśnie przez nią spotkał się ze strukturami tajnego harcerstwa polskiego, którym oddał się bez reszty.

[Obrazek: wilk2.jpg]


W kwietniu 1916 roku złożył Przyrzeczenia Harcerskie. Już rok później został powołany w skład Naczelnictwa, zostając członkiem Sztabu Skautowego. W następnym roku wydał wraz z Tadeuszem Sopoćko bardzo popularny podręcznik dla harcerzy - "Książeczka harcerza".

Zakupy broni i przebieranie się za kobietę

Młodemu Glassowi nie brakowało fantazji. Jak wspomina jego syn, tuż przed maturą Henryk brał udział w zakupach broni dla Polskiej Organizacji Wojskowej (POW). Gdy matka znalazła u syna pod łóżkiem cały arsenał, zbladła. "Czyś ty oszalał?" - zapytała zmartwiona. Ten odparł: "Jeszcze nie, ale jestem na najlepszej drodze". Znana też jest historia o tym, jak założył się, że przyjdzie na zabawę taneczną przebrany za kobietę i nie zostanie rozpoznany. Szło mu tak dobrze, że jeden z żołnierzy chciał "ją" odprowadzać do domu.

"Chudy Wilk" nie mógł usiedzieć na miejscu. Korzystał z każdej nadarzającej się okazji. W 1917 roku wstąpił na ochotnika do 1 Korpusu Polskiego w armii rosyjskiej. Werbował Polaków do tajnej Polskiej Armii. Do tego prowadził zajęcia dydaktyczne. W 1918 roku pierwszy raz uniknął śmierci, gdy wiózł rozkazy dla POW w Kijowie. Został aresztowany przez Ukraińców Semena Petlury i miał zostać rozstrzelany. Zbiegł dzięki pomocy Polaka pracującego na kolei.

Od początku 1919 roku pełnił obowiązki Naczelnika Harcerstwa na Rusi i w Rosji. Nie przestawał przy tym się kształcić. Zdał egzamin dyplomowy w Kijowskim Instytucie Handlu Zagranicznego. Był zmuszony uciekać z miasta w przebraniu bolszewickiego żołnierza. Następnie zajął się organizowaniem działalności wywiadowczej struktur harcerskich. Wszedł też w skład Naczelnej Rady Harcerskiej.

W wieku 24 lat otrzymał stopień podharcmistrza oraz wybrano go Naczelnikiem Głównej Kwatery Męskiej. Stanowisko to piastował przez kolejne trzy kadencje. W tym okresie ukończył również ekonomię w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie. W 1927 otrzymał najwyższy stopień w harcerstwie – Harcmistrza Rzeczypospolitej.


Gdy wybuchła II wojna światowa Glass bezskutecznie starał się o przydział do czynnej służby wojskowej. W końcu na własną rękę pojechał do Lublina, gdzie powierzono mu dowództwo rozbitków z 14 pułku artylerii lekkiej. Żywił i leczył oddział z własnych pieniędzy. Po wejściu do Polski Armii Czerwonej "Chudy Wilk" dostał się do niewoli i został wsadzony do transportu do obozu jenieckiego, z którego zbiegł.


W czasie wojny aktywnie udzielał się w organizowaniu podziemnych struktur harcerstwa. Wstąpił do Związku Walki Zbrojnej. Współtworzył wywiad antykomunistyczny. Brał udział w Powstaniu Warszawskim. Uniknął dwóch zamachów na swoje życie, prawdopodobnie zorganizowanych przez komunistów. Poszukiwany przez NKWD oraz UB zmuszony został do ucieczki z kraju latem 1945 roku. Trafił do Londynu, gdzie został do końca życia. Zrobił tam doktorat.

Za działalność podczas wojny odznaczony został Krzyżem Virtuti Milibar V klasy, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Polonia Restituta, Krzyżem Niepodległości oraz wielu innymi odznaczeniami. Już po wojnie uzyskał stopień doktora nauk politycznych na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie w Londynie. Był autorem 34 publikacji nie tylko o harcerstwie, ale także o komunizmie. Zmarł w styczniu 1984 roku w Londynie. We wrześniu 2006 roku szczątki "Chudego Wilka" przeniesiono na cmentarz Powązkowski w Warszawie.